AnjaFeijen.nl / Digitaleevolutie.nl

“Het woord even zit bijna in iedere zin. Ik ga even koffie halen. Ik ga even mijn kleintje ophalen. Even een boodschap doen. In het woord even zit de worsteling met de tijd. Het gevecht met alle ‘doe-dingen’.”

Deze zin las ik in een blogpost van Tineke Meyers. En de boodschap van dat bericht… die moet even zakken.

Vandaag werd ik herinnerd aan een kriebeltje dat mijn oma vroeger in het poëziealbum schreef (voor mensen jonger dan 35, dat is een boekje waar vriendjes in konden schrijven en plaatjes in konden plakken, een soort van Hyves/Facebook 0.1 )

Het is er eentje van Toon Hermans:

“Je hebt iemand nodig,
stil en oprecht,
die als het er op aankomt
voor je bidt of voor je vecht
pas als je iemand hebt die
met je lacht of met je grient,
dan pas kan je zeggen
Ik heb een vriend!”

Mooie humoristische quote van John Cleese (0:09)

“I try today to learn something new, each day I want to learn because I’m very, very old and will be dead soon… So I want to be as well informed as I can possible be when I die”
Ik bleef na die quote overigens geboeid luisteren naar John. En wat ik er voor mezelf uithaalde: als ik creatief wil zijn moet ik zorgen dat ik er een moment voor pak, niet gestoord word en tijd neem.

(via Dutchcowboys ontdekt)

Mooie quote van Eric Vloeimans in dit interview (3:51):

“Wat het mooiste goed is, is wat je zelf kunt doen aan je ontwikkeling.
Ontwikkeling die je in de jaren meeneemt met je zelf, dat je steeds meer jezelf wordt.
Dat je steeds het avontuur blijft aangaan en steeds het plezier blijft houden in hetgeen dat je doet“

Wanneer er in 1 week tijd allerlei signalen voorbij komen, een virtuele schop on de bips bieden….

En ik me realiseer dat het weer voorbij komt.. het moment dat alle bellen gaan rinkelen van “ja meid.. het is tijd om eens eerlijk en kritisch te kijken of je doet waar je hart ligt”…

Dan zijn er slechts 2 opties… je stapt uit de veiligheid en komt in beweging of accepteert dat je niets doet en dat het blijft zoals het is. En dat laatste, daar pas ik voor…

 
En ik merk dat, met zoveel dingen, wanneer ik dat hardop zeg en online deel, het gelijk makkelijker gaat, doordat mensen me vervolgens allerlei vragen gaan stellen die mij helpen de boel op een rijtje te zetten. Via deze weg dank je wel netwerk voor het willen zijn van mijn wegwijzer.

Wordt vervolgd!

Drie weken prive zonder internet, mobiele telefoon en televisie. Het is me niet gelukt, laat ik daar maar mee beginnen. Omdat ik slechts 80 tot 85% van de tijd geen gebruik maakte van mobiel en internet, helaas… Uitgangspunt van het experiment was: wat als er vanaf nu geen internet/mobiel verkeer meer mogelijk is, naar aanleiding van een aantal artikelen die ik las. Ik ging op 9 juli van start zonder dat mensen het wisten, op een informatief blogje na waar ik het uitlegde, en vertrok voor een paar dagen Brugge ivm Cactusfestival. Na thuiskomst begon de pret.

mobiele telefoon

Ik mocht van mezelf 1 keer per dag de telefoon aanzetten, voor de “voor het geval dat” dingen. Ik had elke dag wel een aantal gemiste gesprekken, smsjes op het schermpje, ai… de mensen uit mijn omgeving die geen internet gebruiken of veel minder actief weten nergens van…Buiten dat.. als ze mij niet rechtsom kunnen bereiken dan wel linksom, uiteindelijk zat ik dan toch aan de telefoon, niet de mijne dan wel die van een ander.
Daarnaast heb ik zelf om dingen te regelen toch een paar keer zelf de telefoon gepakt om te bellen of smsen. Niet veel maar toch meer dan niet. En, ik betrapte me een paar keer op een “smsje voor de leuk”, bijvoorbeeld naar iemand die een tijdje op missie was en nu eindelijk weer bereik had. Ik ben af en toe bijna letterlijk op mijn handen gaan zitten in de trein, omdat ik zo gewend ben op verloren OV-momenten gebruik te maken van mobiel internet, dat ik echt afkickverschijnselen vertoonde. Het leek heel erg op stoppen met roken, de fysieke handeling is onderdeel van de gewoonte.

internet

Geen internet… zucht.. ik kom er nu pas achter hoe ik alles rond internet georganiseerd heb. Vroeger belde ik me blut om mijn netwerk te onderhouden, gebruikte ik een telefoonboek, liep ik de deur plat bij de bibliotheek om bij te blijven en schreef ik brieven…daar gebruik ik tegenwoordig internet voor. En nu dus even niet… Ik had nog een flink aantal afspraken staan die ik per mail gemaakt had. En die worden dan per mail bevestigd, verplaatst, afgezegd. Vlak voor de afspraak ondanks het experiment dan toch heel even kijken en de rest van de mail negeren dan maar. En in een paar gevallen maar goed ook… afspraak verzet of afgezegd.. wel handig om te weten voor je op pad gaat naar bijvoorbeeld Hoofddorp.
En dan heb ik het nog niet over mijn agenda die ik, hoe kan het ook anders, volledig via Google bijhou.. ik had m nog even uitgeprint maar ja, als er dan dingen verzet worden… ik ben echt niet meer gewend om dat via een papieren ding te doen.

Lekker ook, geen internet, als je net middenin plannen voor een verbouwing van de badkamer zit en het kopen van kasten bij Ikea en zo… not.. Al met al heb ik me in weten te houden maar keek toch even over de schouder van mijn vriend mee. Ik zocht ongemerkt toch even op tot hoe laat het afvalbrengstation open was, keek toch even voor wat badkamerspullen en liet Blip.fm door mn speakertje schallen tijdens het werk. Niet de bedoeling. En dan heb ik het nog niet over het gemis van berichten op Twitter, LinkedIn, msn en andere sociale netwerkdingies, zowel zakelijk als prive, want dat loopt bij mij behoorlijk door elkaar.Oh en ook niet over ergens naar toe gaan waar ik nog niet eerder was. Dat doe ik met Google maps op mn mobiel, nu heb ik er toch wel iets langer over gedaan, met vragen stellen kom je er wel maar ik kwam nu niet echt de meest sociale of richtinggevoelige mensen tegen.

Televisie

Ik heb de afgelopen weken geen televisie gezien. Helemaal niets. En hoe lekker is dat! ’s Ochtends in plaats van wakker worden met de ellende van de wereld in beeld en geluid nu de was ophangen en in rust en stilte aan de thee. ’s Avonds tijd voor heel veel andere dingen zoals het inplannen van badkamerklus, het kopen en in elkaar zetten van een nieuwe boekenkast/kledingkast, opruimen en het lezen van heel veel boeken. Heerlijk. Het beviel ons zo goed (mijn vriend deed met me mee de lieverd) dat we de kabel er hebben uitgetrokken en die blijft er zo het er nu voorstaat ook uit. Geen televisie is me dus eigenlijk erg goed bevallen. Ik dacht altijd dat het ding als achtergrondruis aanstond maar al met al l ging er in het “suf kijken naar” toch meer tijd op dan ik dacht. Die tijd is nu over voor andere dingen en dat is erg prettig.

ervaring rijker

Ik had niet verwacht dat ik het zo lastig zou vinden. Even kort msnen naar vrienden, iets opzoeken, functioneel gebruik van internet, ik mistte het gruwelijk en vloog af en toe tegen de muur. Daarbij komt dat ik voor mijn werk gewoon dus wel doorging met internet, bijvoorbeeld met testen. Niet zo fijn was bijvoorbeeld een vacature doorsturen naar Twitter, waarbij ik wel even moest inloggen, maar verder niet mocht kijken, lezen, reageren. Voelde me net een kat op het spek maar heb het weten vol te houden.
Ik miste toch wel de sociale contacten, even een smsje, tweet of msnbericht het meest. Gewoon voor de leuk. Daarna alle dingen die ik efficienter heb gemaakt door gebruik van internettooltjes en het zoeken online. Bellen via mobiel ging eigenlijk wel en tv, zie hierboven.

Het suffe is, ga ik 3 weken op vakantie dan negeer ik elk internetcafe met gemak, ik ben dan gewoon lekker weg. Ik hoef dan niet zo nodig iets op te zoeken of contact te onderhouden….Maar blijf ik in mijn gewone omgeving, gewoon aan het werk, waar alles en iedereen gewoon doorgaat met contact zoeken en ik andersom eigenlijk ook graag de lijntjes blijf aanhouden dan werkt het niet. Een experiment als deze zou voor mij werken wanneer de omgeving er ook aan mee doet. Dat was nu niet het geval en dat maakte het bijna onmogelijk.
Ik ging uit van een situatie, wat als het er niet meer is. In een bubbel is dat uit te proberen maar ik ging er nu in mijn eentje van uit. Ik ben de vragen “waarom kan ik je niet bereiken”, “waarom doe je dit” en “maar dat kan toch helemaal niet meer tegenwoordig” echt wel helemaal zat.
Al met al niets voor mij dus… ik ben er klaar mee. Ik ga nu eerst even lekker surfen, foto’s doen op Flickr, Youtubefilmpjes van Cactus uploaden, even Twitterlijstjes uitvlooien en msn onveilig maken, het is tenslotte mijn vrije dag

Ik las net een paar artikelen achter elkaar die bij mij wel wat losmaken…

Het eerste artikel is er een eentje van Martijn Aslander, hij merkt in zijn artikel op dat de mensheid  200 mijard uren op jaarbasis overheeft wanneer we stoppen met tv. Ik vroeg me na het lezen af, hoeveel tijd zou ik alleen al in 1 maand overhouden.  Daarna las ik een artikel van Bas van de Haterd, gevolgd door een reactie van Frank Meeuwsen, met als stelling “kun je met Twitter stoppen”.

Het lezen zette me aan tot denken. Stel dat Twitter uitvalt.. nou.. simpel, ik zoek een weg er om heen en een ander communicatiemiddel en geen tv, voor een paar dagen lekker rustig…
Maar wat als ik nu vandaag in een internetloze, tvloze, mobielloze wereld neergezet zou worden.. Hoe zou ik me dan redden? Kan ik dat nog en wil ik dat? Interessant om dat uit te proberen, om te zien hoe ik daarop reageer en of ik inderdaad zoveel tijd over heb voor andere dingen… Kan ik deze proef op de som nemen?

Wat mijn werk betreft is het antwoord nee.. Ik word mobiel gebeld door contacten, ik ontvang mail en werk in een team dat zich bezig houdt met digitale arbeidsmarkt, dus werktechnisch ontkom ik in ieder geval niet aan internet/mobiel.

Maar prive…ja ..eigenlijk wel.. Mijn mobieltje thuis laten in de kast scheelt me zo al een paar uur per dag internet/sms/bellen. De verbinding uitzetten van mn laptop, zodat ik in plaats van surfen me misschien nu eens echt op schrijven kan storten, geen probleem.

Maar.. al mijn communicatielijntjes lopen via Twitter/MSN/Facebook/netwerken die ik minder gebruik/email/sms/mobieltje, mensen zijn niet anders van me gewend…

In theorie is deze maand wel heel prima om dit eens uit te proberen. Mijn opleiding start weer in september, dus daarvoor hoef ik even niets. Ik kan mijn contacten aangeven dat ik voorlopig niet bereikbaar ben, als er echt iets aan de hand is kunnen ze met mijn vriend contact opnemen dus dat is ook ondervangen. Ik zie eigenlijk geen beren op de weg om dit experiment te starten en proefondervindelijk uit te vinden wat het voor mij betekent als ik geen technologische communicatiemiddelen beschikbaar heb. En dan nog de tv uit.. dat wordt ook een uitdaging.

Ik heb het er vanavond eerst even thuis over voordat ik er zomaar impulsief induik, het lijkt me eigenlijk wel leuk (ja nu nog wel) om dit eens uit te proberen, maar kijk er liever ook even nuchter en praktisch naar, eerst even de boel goed op een rijtje. Wordt vervolgd dus…

Indrukwekkende interfaces voor informatie

Technische ontwikkelingen maken het steeds makkelijker om nieuwe interfaces toe te passen in het informatievakgebied. Kaartapplicaties, aanraakschermen, mobiele devices, e-readers. Allen zijn ze geschikt om informatie te tonen. Elk van deze toepassingen heeft zijn eigen kenmerken en unique selling points. (more…)

Vandaag was ik een paar uurtjes klankbord voor een klasgenoot van een eerder minorblok (KB33, het nieuwe werken) die maandag haar afstudeer documenten moet verdedigen.  Ze heeft haar presentatie en de vragen goed voorbereid en het zit allemaal in haar hoofd. Het ging ook helemaal niet om of ze het kan, het was vooral het vertrouwen krijgen in zichzelf en daarmee rustig worden in het lijf. Zo te zien heb ik daar een bijdrage aan kunnen leveren (more…)