AnjaFeijen.nl / Digitaleevolutie.nl

Bij de P&Odag 2009 van Justitie woonde ik vorig jaar een Ja-Maar® sessie bij. Erg leuk en vooral zeer herkenbaar. Ook het boekje “Ja-maar® het gaat toch goed zo” biedt mij veel inspiratie en vooral een spiegel. Ondanks ik meestal oplossingsgericht ben en uitdaging i.p.v. probleem zie, heb ik juist bij mijn opleiding veel gehad aan het boekje. Ik realiseerde me dat in mijn studie het ”bewust onbekwaam zijn” soms frustrerend en in het ergste geval blokkerend werkt en als dat gebeurt kan ik vervallen in

Ik zag vandaag op de site van Ja Maar® dat er een nieuw boek aan zit te komen en dat een deel van het boekje wordt “gecrowdsourced”.  Het boek met de werktitel ‘Ik ben okay. Jij bent een sukkel’ zal namelijk anekdotes bevatten die jij zelf kunt aanleveren, verhalen over hoe je op een ja-en-manier om kan gaan met lastige, vervelende en moeilijke mensen. Mmm dat zet bij mij gelijk allerlei dingen in werking, ik vermoed dat ik er wel een heb ;-). Ik hoop in ieder geval dat alle anekdotes, al dan niet anoniem, ook die het boek niet halen, nadien op de site van Ja Maar® terug te vinden zijn, ter lering en vermaak. Misschien lees ik de jouwe dan wel terug?

Woensdagavond nam ik tijdens een etentje afscheid van mijn collegae van Informatiemanagement (IM) Directie P&O (DP&O) van Justitie. Niet dat we elkaar nooit meer zien want ik blijf bij de rijksoverheid werken en we komen elkaar vast wel tegen, zowel online als offline.
Maar ik werk nu wel bij een ander ministerie, dat van BZK. Het samenwerken en de onderwerpen waarover we elkaar spreken worden daardoor wel anders en het dagelijks elkaar even op de gang spreken is echt over.

Tijdens het afscheid van mijn collegae van IM afgelopen woensdag kreeg ik een cadeau waar ik erg blij mee ben. Ik kreeg van mijn collegae een Spacepen. Met deze pen kun je zelfs op zn kop schrijven. Zo digitaal als ik ben vind ik het af en toe toch fijn om met een “ouderwetse” pen in een Moleskine dingen op te schrijven.

Dubbel speciaal voor mij om deze te krijgen, want ik kreeg ooit, toen ik nog niet zo lang werkte bij Justitie een Spacepen. Deze ben ik ergens kwijtgeraakt en dat vond ik best jammer. Nu heb ik dus een nieuwe!

Ik kwam op 21 januari 2002 bij Justitie terecht na het solliciteren op een vacature op www.werkenbijhetrijk.nl. De laatste 4,5 jaar was op de afdeling Informatiemanagement. En sinds 4 januari van dit jaar werk ik bij het expertisecentrum Arbeidsmarktcommunicatie (EC-AMC) dat zich bezig houdt met arbeidsmarktcommunicatie Rijk en de beheerder is van deze site, www.werkenbijdeoverheid.nl en de interne vacaturebank www.mobiliteitsbank.nl.
Misschien niet gek dat het voor mij voelt of de cirkel weer rond is…

Rest me nog te zeggen.. ik ben blij met mijn nieuwe baan maar vind het ook wel heel jammer dat ik weg ben bij de afdeling waar ik de kans kreeg uit te vinden waar ik talent voor heb. Ik kreeg de ruimte om dingen op te pakken, mijn collegae waren mentor en namen me serieus, terwijl zij toch degenen waren met bakken ervaring. In de laatste vierenhalf jaar Justitie heb ik zo’n bizarre groei meegemaakt dat ik af en toe nog even omkijk en positief schrik van wat ik meemaakte.

Het werken bij IM was priceless… Dank je wel!

Door een tweet van Monique kwam ik op het artikel “Hoe plezier te hebben en je creativiteit te stimuleren” terecht. Goed artikel! Als aanvulling er op zou ik willen zeggen, vraag (je) net als kinderen regelmatig (af) “waarom?” en neem niet zomaar aan dat het “nou eenmaal zo is”. En.. maak je niet zo druk over hoe anderen tegen je aankijken, doe eens gek en wees als een kind zo blij

De afgelopen tijd ben ik druk geweest met uitrusten, bijkomen, gronden, dingen een plekje geven, bezinning en goed nadenken welke kant ik op wil in carriere en vrije tijd… Het kernwoord…opruimen.

Door een auto-ongeluk in 1999 heb ik een tijd lang veel minder veel dingen niet gekund, ik ben boos, verdrietig, machteloos geweest en had lange tijd het idee dat het nooit meer helemaal goed zou komen. Ik hield er mijn nickname nomorecorsa aan over, de Opel Corsa was na het ongeluk totalloss en mijn 7e nekwervel gebroken. De nickname was voor mij een tijd lang een veilige manier om op het internet rond te struinen, lekker anoniem. De anonimiteit heb ik losgelaten, maar nomorecorsa was zo’n deel van mij dat ik deze nickname vaak genoeg nog gebruikte. (more…)

Deze tekst staat op een Loesje (plaatje volgt, upload lukt niet), sinds kort gaat dit dus voor mij niet meer op. Ik ben nu aan het leren ipv studeren….Gelukkig maar…

zoals vorige keer al gepost, de batterij moet nodig worden opgeladen, dit weekend was het tijd voor een oplaadmomentje… even helemaal weg… (more…)

Ik zit al 3,5 jaar in een soort van ontwikkelachtbaan, op werk en ook school, zonder enige pauze of echte vakantie. Ik ben nu op een punt beland waar ik keuzes rond carriere en verdere groei moet gaan maken en heb een week of drie geleden een heftig semester afgerond. Heftig omdat ik balletjes in de lucht hield rond een voltijd minor, een deeltijd major, werk en prive. Zowel de minor als de major heb ik met goed resultaat afgerond en het werk hobbelde ook prima door, dus iets om behoorlijk trots op te zijn. Alleen… zo voelt het niet.. Eigenlijk merk ik pas nu wat een enorme opgave het is geweest. Tijdens het maken van de behoorlijk persoonlijke pechakucha presentatie die ik gaf aan de docenten werd me ineens duidelijk dat de balans tussen mezelf, prive, werk en studie een beetje weg was. Kortom, ik kwam er achter dat ik niet alleen het afgelopen semester maar eigenlijk al een tijdje best mijn grenzen heel hard aan het opzoeken was. (more…)

In de derde week van de minor Het Nieuwe Werken stonden dinsdag een bezoek aan IBM, woensdag een ingelast gastcollege van Sigrid van der Hoeven en vrijdag een bezoek aan TamTam/Hutspot op de agenda. Het verslag van het bezoek aan IBM schreef ik al eerder deze week.

Gastcollege TamTam/Hutspot

Waar de colleges van vorige week en het college van Sigrid en IBM nog onder de kop bewustwording (more…)