Update 5 december 2010: Vrijdag had ik weer even een momentje van ergenis, toen ik tijdens een kort wandelingetje tot 3x toe een blikje dat op straat lag in de prullenbak gooide. Het klinkt misschien stom, maar we betalen met zn allen aan het opruimen van deze troep, in de vorm van gemeentebelasting… Je weet wel, die belasting waar we zo heerlijk op kunnen klagen…Waarom staan we dan toe dat mensen er zo’n zooitje van maken? Daarom nu de vraag: Wat kunnen we er zelf aan doen? Kom ik toch weer op deze blogpost van augustus 2010 uit:
“Laten we hier een hype van maken….” dat bericht vond ik in mijn @replies van Twitter naar aanleiding van een eerdere tweet die ik plaatste.
Misschien maar eerst even wat tekst en uitleg. Ik raap al tijden regelmatig een blikje, propje, flesje of wat dan ook van de straat als ik iets tegenkom en mik dat in de eerste vuilnisbak die ik tegenkom. Vaak is dat ongeveer twee meter verderop. Waarop ik dan vaak ook even geergerd een zucht slaak, want wat is het nou voor moeite om je rommel in een vuilnisbak te deponeren?
Maar goed.. ik had dus net weer eens een koffiebekertje weggemikt en vroeg me af, wat als iedereen 1x per dag iets van rommel dat ze op straat zien eens op zouden rapen en in de bak zouden mikken… Hoe schoon zou het dan zijn? Ik stel me zo dat als we dit met zn allen zouden doen we ook niets meer op straat zouden laten vallen, iets met bewustwording of zo. En dat start vaak pas als iemand zich iets hardop afvraagt. Dus dat deed ik.. via Twitter
Doe je mee? Het is zo simpel, je mikt gewoon wat je op straat vindt in de prullenbak ;-) Leuk als je het ook even fotografeert (zo’n handje half in de prullenbak Posten met #netjes!
Drie weken prive zonder internet, mobiele telefoon en televisie. Het is me niet gelukt, laat ik daar maar mee beginnen. Omdat ik slechts 80 tot 85% van de tijd geen gebruik maakte van mobiel en internet, helaas… Uitgangspunt van het experiment was: wat als er vanaf nu geen internet/mobiel verkeer meer mogelijk is, naar aanleiding van een aantal artikelen die ik las. Ik ging op 9 juli van start zonder dat mensen het wisten, op een informatief blogje na waar ik het uitlegde, en vertrok voor een paar dagen Brugge ivm Cactusfestival. Na thuiskomst begon de pret.
mobiele telefoon
Ik mocht van mezelf 1 keer per dag de telefoon aanzetten, voor de “voor het geval dat” dingen. Ik had elke dag wel een aantal gemiste gesprekken, smsjes op het schermpje, ai… de mensen uit mijn omgeving die geen internet gebruiken of veel minder actief weten nergens van…Buiten dat.. als ze mij niet rechtsom kunnen bereiken dan wel linksom, uiteindelijk zat ik dan toch aan de telefoon, niet de mijne dan wel die van een ander.
Daarnaast heb ik zelf om dingen te regelen toch een paar keer zelf de telefoon gepakt om te bellen of smsen. Niet veel maar toch meer dan niet. En, ik betrapte me een paar keer op een “smsje voor de leuk”, bijvoorbeeld naar iemand die een tijdje op missie was en nu eindelijk weer bereik had. Ik ben af en toe bijna letterlijk op mijn handen gaan zitten in de trein, omdat ik zo gewend ben op verloren OV-momenten gebruik te maken van mobiel internet, dat ik echt afkickverschijnselen vertoonde. Het leek heel erg op stoppen met roken, de fysieke handeling is onderdeel van de gewoonte.
internet
Geen internet… zucht.. ik kom er nu pas achter hoe ik alles rond internet georganiseerd heb. Vroeger belde ik me blut om mijn netwerk te onderhouden, gebruikte ik een telefoonboek, liep ik de deur plat bij de bibliotheek om bij te blijven en schreef ik brieven…daar gebruik ik tegenwoordig internet voor. En nu dus even niet… Ik had nog een flink aantal afspraken staan die ik per mail gemaakt had. En die worden dan per mail bevestigd, verplaatst, afgezegd. Vlak voor de afspraak ondanks het experiment dan toch heel even kijken en de rest van de mail negeren dan maar. En in een paar gevallen maar goed ook… afspraak verzet of afgezegd.. wel handig om te weten voor je op pad gaat naar bijvoorbeeld Hoofddorp.
En dan heb ik het nog niet over mijn agenda die ik, hoe kan het ook anders, volledig via Google bijhou.. ik had m nog even uitgeprint maar ja, als er dan dingen verzet worden… ik ben echt niet meer gewend om dat via een papieren ding te doen.
Lekker ook, geen internet, als je net middenin plannen voor een verbouwing van de badkamer zit en het kopen van kasten bij Ikea en zo… not.. Al met al heb ik me in weten te houden maar keek toch even over de schouder van mijn vriend mee. Ik zocht ongemerkt toch even op tot hoe laat het afvalbrengstation open was, keek toch even voor wat badkamerspullen en liet Blip.fm door mn speakertje schallen tijdens het werk. Niet de bedoeling. En dan heb ik het nog niet over het gemis van berichten op Twitter, LinkedIn, msn en andere sociale netwerkdingies, zowel zakelijk als prive, want dat loopt bij mij behoorlijk door elkaar.Oh en ook niet over ergens naar toe gaan waar ik nog niet eerder was. Dat doe ik met Google maps op mn mobiel, nu heb ik er toch wel iets langer over gedaan, met vragen stellen kom je er wel maar ik kwam nu niet echt de meest sociale of richtinggevoelige mensen tegen.
Televisie
Ik heb de afgelopen weken geen televisie gezien. Helemaal niets. En hoe lekker is dat! ’s Ochtends in plaats van wakker worden met de ellende van de wereld in beeld en geluid nu de was ophangen en in rust en stilte aan de thee. ’s Avonds tijd voor heel veel andere dingen zoals het inplannen van badkamerklus, het kopen en in elkaar zetten van een nieuwe boekenkast/kledingkast, opruimen en het lezen van heel veel boeken. Heerlijk. Het beviel ons zo goed (mijn vriend deed met me mee de lieverd) dat we de kabel er hebben uitgetrokken en die blijft er zo het er nu voorstaat ook uit. Geen televisie is me dus eigenlijk erg goed bevallen. Ik dacht altijd dat het ding als achtergrondruis aanstond maar al met al l ging er in het “suf kijken naar” toch meer tijd op dan ik dacht. Die tijd is nu over voor andere dingen en dat is erg prettig.
ervaring rijker
Ik had niet verwacht dat ik het zo lastig zou vinden. Even kort msnen naar vrienden, iets opzoeken, functioneel gebruik van internet, ik mistte het gruwelijk en vloog af en toe tegen de muur. Daarbij komt dat ik voor mijn werk gewoon dus wel doorging met internet, bijvoorbeeld met testen. Niet zo fijn was bijvoorbeeld een vacature doorsturen naar Twitter, waarbij ik wel even moest inloggen, maar verder niet mocht kijken, lezen, reageren. Voelde me net een kat op het spek maar heb het weten vol te houden.
Ik miste toch wel de sociale contacten, even een smsje, tweet of msnbericht het meest. Gewoon voor de leuk. Daarna alle dingen die ik efficienter heb gemaakt door gebruik van internettooltjes en het zoeken online. Bellen via mobiel ging eigenlijk wel en tv, zie hierboven.
Het suffe is, ga ik 3 weken op vakantie dan negeer ik elk internetcafe met gemak, ik ben dan gewoon lekker weg. Ik hoef dan niet zo nodig iets op te zoeken of contact te onderhouden….Maar blijf ik in mijn gewone omgeving, gewoon aan het werk, waar alles en iedereen gewoon doorgaat met contact zoeken en ik andersom eigenlijk ook graag de lijntjes blijf aanhouden dan werkt het niet. Een experiment als deze zou voor mij werken wanneer de omgeving er ook aan mee doet. Dat was nu niet het geval en dat maakte het bijna onmogelijk.
Ik ging uit van een situatie, wat als het er niet meer is. In een bubbel is dat uit te proberen maar ik ging er nu in mijn eentje van uit. Ik ben de vragen “waarom kan ik je niet bereiken”, “waarom doe je dit” en “maar dat kan toch helemaal niet meer tegenwoordig” echt wel helemaal zat.
Al met al niets voor mij dus… ik ben er klaar mee. Ik ga nu eerst even lekker surfen, foto’s doen op Flickr, Youtubefilmpjes van Cactus uploaden, even Twitterlijstjes uitvlooien en msn onveilig maken, het is tenslotte mijn vrije dag
Gisteren vertelde ik dat ik benieuwd ben hoeveel tijd ik over hou als ik privé geen gebruik maak van internet, geen televisie kijk en niet mobiel bereikbaar ben. Ik ga het eens uitproberen, minimaal de komende drie weken. Dat is voor mij, iemand die elke dag minimaal zo lang online is als wakker, een hele opgave.
Aangezien ik niet alleen woon zal niet naar de tv kijken wel een lastige worden. Als het ding aanstaat dan moet ik dus iets anders doen, terwijl ik normaal gesproken een beetje geestdodend op de bank hang met laptop op schoot en tv als achtergrondgeluid, ik vermoed dat het huis blinkt na deze weken.
Ik moet in ieder geval even mijn afspraken uit de Google agenda trekken, anders gaat dat misschien wel mis. Iedereen informeren dat ik niet op de gebruikelijke manier bereikbaar ben en dat flessenpost ineens weer hip is ;-). Wat betreft het werk, daar kom ik niet onderuit, maar ik beperk het browser en mobiel gebruik dan ook alleen maar tot werk.
Nou.. dat is dat dan.. na vandaag 3 weken geen msn/sms/twitter/tv
Ik las net een paar artikelen achter elkaar die bij mij wel wat losmaken…
Het eerste artikel is er een eentje van Martijn Aslander, hij merkt in zijn artikel op dat de mensheid 200 mijard uren op jaarbasis overheeft wanneer we stoppen met tv. Ik vroeg me na het lezen af, hoeveel tijd zou ik alleen al in 1 maand overhouden. Daarna las ik een artikel van Bas van de Haterd, gevolgd door een reactie van Frank Meeuwsen, met als stelling “kun je met Twitter stoppen”.
Het lezen zette me aan tot denken. Stel dat Twitter uitvalt.. nou.. simpel, ik zoek een weg er om heen en een ander communicatiemiddel en geen tv, voor een paar dagen lekker rustig…
Maar wat als ik nu vandaag in een internetloze, tvloze, mobielloze wereld neergezet zou worden.. Hoe zou ik me dan redden? Kan ik dat nog en wil ik dat? Interessant om dat uit te proberen, om te zien hoe ik daarop reageer en of ik inderdaad zoveel tijd over heb voor andere dingen… Kan ik deze proef op de som nemen?
Wat mijn werk betreft is het antwoord nee.. Ik word mobiel gebeld door contacten, ik ontvang mail en werk in een team dat zich bezig houdt met digitale arbeidsmarkt, dus werktechnisch ontkom ik in ieder geval niet aan internet/mobiel.
Maar prive…ja ..eigenlijk wel.. Mijn mobieltje thuis laten in de kast scheelt me zo al een paar uur per dag internet/sms/bellen. De verbinding uitzetten van mn laptop, zodat ik in plaats van surfen me misschien nu eens echt op schrijven kan storten, geen probleem.
Maar.. al mijn communicatielijntjes lopen via Twitter/MSN/Facebook/netwerken die ik minder gebruik/email/sms/mobieltje, mensen zijn niet anders van me gewend…
In theorie is deze maand wel heel prima om dit eens uit te proberen. Mijn opleiding start weer in september, dus daarvoor hoef ik even niets. Ik kan mijn contacten aangeven dat ik voorlopig niet bereikbaar ben, als er echt iets aan de hand is kunnen ze met mijn vriend contact opnemen dus dat is ook ondervangen. Ik zie eigenlijk geen beren op de weg om dit experiment te starten en proefondervindelijk uit te vinden wat het voor mij betekent als ik geen technologische communicatiemiddelen beschikbaar heb. En dan nog de tv uit.. dat wordt ook een uitdaging.
Ik heb het er vanavond eerst even thuis over voordat ik er zomaar impulsief induik, het lijkt me eigenlijk wel leuk (ja nu nog wel) om dit eens uit te proberen, maar kijk er liever ook even nuchter en praktisch naar, eerst even de boel goed op een rijtje. Wordt vervolgd dus…
Het WK lijkt me ideaal voor onderzoek, gisteravond waren we tijdens de eerste helft naar Ikea gereden, niet omdat we niet van voetbal houden maar ik had zin in een aanschaf en daarnaast ook nog eens beloofd de eerste helft niet te kijken (bijgeloof
Het was meer dan stil op de snelweg terug naar huis. Op een enkele auto/motor na was de snelweg gewoon leeg, ik had kunnen skaten naar huis.
Dat zou trouwens een mooie zijn voor onderzoek…aanstaande zondag tijdens de finale meten wat het effect is van 1,5 uur autoloze wegen… Zou dat opwegen tegen het vliegverkeer richting Zuid-Afrika milieutechnisch? Daar ben ik best wel benieuwd naar.
goede besteding van een kwartiertje bloedhete vrije dag, airco, voldoende eten en drinken, goede zorg en gezellige mensen …
Reden…ik vind het belangrijk om zowel bij leven als na mn dood donor te zijn voor het geval dat iemand waarvan ik hou toevallig net iets nodig heeft of als mij zelf iets overkomt er bijvoorbeeld voldoende bloed of organen zijn. Een beetje het idee, als ik er zelf graag gebruik van wil maken zal ik zelf ook iets moeten doen.
Ook bloeddonor worden? Er is behoefte aan zowel plasma als volbloeddonoren. Meer info op www.ikgeefbloed.nl
Ja.. daar zit je dan met een op sterven na dood rijbewijs …
Ik dacht even snel een nieuw rijbewijs aan te kunnen vragen, ik heb tenslotte een DIGID en de digitale balie is volgens de site van gemeente Gouda “gemakkelijk zaken regelen met de gemeente, zonder dat u naar ons toe hoeft te komen”. Dat klinkt goed!
Niet dus… Je moet je aanvraag voor vernieuwen persoonlijk indienen. Dat betekent langs het gemeentehuis…. zucht…
Maar wat kan ik dan met die digitale balie en mijn DIGID? Ah.. ik zie het al, ik kan online een afspraak maken om langs te komen. Ik word na klikken herleid naar de DIGID inlogpagina, so far so good. Er opent een scherm met een kalendertje voor drie maanden, waarvan de eerste datum die ik aan kan klikken op, jawel, 18 mei!!! is… En.. de eerste datum dat ik geen vrij hoef te nemen is pas 27 mei, de rest kan alleen tijdens kantooruren. Nou.. dan loop ik maar gewoon op donderdagavond een keer binnen met pasfoto, dan wacht ik maar tot ik aan de beurt ben…
Mijn nieuwsgierigheid is wel gewekt…waarmee bespaart de digitale balie me (more…)
In 2007 zamelde ik voor Gambia 9 verhuisdozen vol met Engelse kinderboeken, pennen en potloden, bidons, kleurpotloden -papier en -boeken in via mijn sociale netwerken, maar voornamelijk Bookcrossing. Het doel was 300 kinderboeken inzamelen maar het werd dus echt veel meer ;-). Helaas is de stichting die zorgde voor de opvang van de spullen er in 2008 mee gestopt, dus een herhaalde actie zat er niet meer in.
Inzamelingsactie schoolspullen voor Tanzania
Juist omdat ik zoveel plezier had van het inzamelen wil ik graag jullie aandacht vragen voor de actie van mijn collega Patricia.
In het najaar gaat zij naar Tanzania om vrijwilligerswerk op basisscholen te doen, Een aantal scholen heeft heel veel behoefte aan pennen. Heb je nog pennen thuis liggen of weet je nog iemand die pennen over heeft (bijvoorbeeld omdat er nog een oud logo opstaat dat niet meer gebruikt mag worden) dan zijn deze van harte welkom!
Er zijn contacten bij de KLM, vooralsnog mag Patricia onbeperkt bagage naar Arusha vervoeren.
Geen pennen maar wil je wel helpen? Er is ook behoefte aan:
schrijfblokken
blanco tekenpapier
gekleurd papier
kleurpotloden
potloden
puntenslijpers
bidons of harde plastic bekers (geen wegwerp!)
kleurpapier
schoolkrijtjes
